Jamboree on the Internet

Gisteren werd er weer druk begonnen aan de voorbereidingen voor de jaarlijkse Jamboree on the Internet. Ook dit jaar leggen zo'n 500.000 scouts van over de hele contact met elkaar via amateur radiozenders en via het internet. Ooit bedoeld als afgeleide van de Wereld Jamboree maar nu een opzichzelf staand evenement. We zijn inmiddels aanbeland bij de 52e jaargang. Omdat we steeds meer en meer merken dat internet een vanzelfsprekendheid wordt in het leven van onze jeugdleden is het belangrijk om te blijven ontwikkelen en nieuwe programma's te bieden; met het gewone chatten op IRC is het allang gedaan. Juist de klassieke communicatietechnieken als morse en semafoor zullen weer in het middelpunt van de belangstelling staan tijdens het evenement en als vanzelfsprekend wordt er weer groots uitgepakt met pionierwerken in het bos. De plannen worden nog druk gesmeed, maar ik zie er nu alweer naar uit!

Engeland 1920 - TomTom komt nu ook met horloge..

Navigatiesystemen leken mij samen met de Personal Computer altijd één van de beste uitvindingen van de afgelopen decennia. Waar men vroeger nog een raampje moest opendraaien om de weg te vragen aan een voorbijganger die een andere taal spreekt, kan men nu met het intypen van een adres volstaan.

Voor de opkomst van het elektronische wegwijs-systeem werkte bijna iedereen met auto-kaarten, verkeersborden en tal van andere routetechnieken. Probleem hierbij blijft de overkill aan informatie op zo'n grote kaart. Je komt immers van A en je wilt gewoon naar B, dus de enige benodigde informatie is een links of rechts aanwijzing op het juiste moment. Dit principe moet ook in de jaren '20 van de vorige eeuw iemand geïnspireerd hebben tot het ontwerpen van de engelse 'RouteFinder'. Een navigatiesysteem in zijn simpelste eenvoud en toch zo krachtig, zijn tijd ver vooruit.

Bestaande uit een polshorloge met verwisselbare kaarten gaf het alleen de kruispunten aan tussen bekende plaatsen, en gedurende de rit kon aan het rollertje worden gedraaid om de voortgang te tonen. Updates voor je systeem haalde je gewoon bij het plaatselijke postkantoor in klein rolformaat. Helaas is het nooit op grote schaal uitgebracht..

Hokjes bouwen

Druk druk druk, naast school en tal van andere activiteiten moet d'r af en toe ook nog gewerkt worden aan het project 'hokkie bouwen' bij de scouting. Maar het schiet alweer mooi op, zaterdag druk gelast en tegels geplaatst ten behoeve van het brandhout stek. In de voorbereiding op de verwachte voltooiing van het brandhoutstek hebben we ook alvast wat bijbehorend brandhout gehakt (zie foto). Nu maar hopen dat we er tijdens Noordelijk Pinksterkamp een beetje warmpjes bij zitten. Hopende op een goed verloop bereiden we ons langzaam voor op 'project zeecontainer'... (zucht)

Geen lipbalsem, geen nood..

Al de hele week loop ik met een Labello stokje in de broekzak want ik heb verschrikkelijk droge lippen. Na het aanbrengen van de zoveelste laag begon ik me toch sterk af te vragen hoe de naar mijn idee vaseline eigenlijk in zo'n vaste vorm kon zitten als een lippenstift. Na wat onderzoek kwam ik er achter dat het niet om doodnormale witte vaseline alleen gaat, ook bijenwas, menthol en kamfer behoren tot de standaard ingrediënten van zo'n stokje. Daarnaast zijn er vele modellen verkrijgbaar met leuke glitters en kleurtjes, voor ieder wat wils. Zelfs aspirines kunnen verwerkt worden in de lippenbalsem.

Al zoekende groeide bij mij de vraag hoe mensen dit vroeger deden, in de middeleeuwen moet men toch ook wel eens droge lippen hebben gehad..? Het antwoord bleek nogal tegen te vallen, eerder smeerde men namelijk oorsmeer op de lippen ter voorkoming van het verder uitdrogen. Heb je dus last van droge lippen en is de dichtstbijzijnde lipbalsemwinkel nog kilometers verder.. pulk dan even in je oor.

Vieze worms

Twee filmpjes die ik niet ongedeeld wil laten. Het eerste gaat over het verwijderen van een larve van een horzel. Schijnbaar vergissen deze larven zich nog wel eens en komen ze ook af en toe bij mensen voor. Vroeger zwaar onbekend, tegenwoordig met YouTube is het genieten geblazen met de talloze filmpjes over de ene larve nog groter dan de andere parasiet die met pincet uit menig stuk huid verwijderd wordt. Het belachelijk grote aanbod van parasieten en hun verwijder procédé.

Als ik de betiteling mag geloven duurt het eerst 24 uur om de worm in kwestie naar boven te laten komen. Dit bereikt men door zijn graafwerk in de huid af te sluiten van lucht, zodat het diertje denkt 'laat ik maar eens naar boven gaan om te kijken wat daar aan de hand is..'. Niets vermoedend dat de gastheer daar met een pincet zit te wachten en hem in de kraag zal vatten.

Gelukkig voor mij stond er tussen de gerelateerde suggesties ook een filmpje waar het onderwerp direct weer in het absurde werd getrokken.

Familie Robinson

Het mooie van de wereldomroep is dat het nieuws dat ze leveren ook van over de hele wereld komt. Dit klinkt natuurlijk erg logisch, maar van sommige plaatsen in de wereld komt eigenlijk bijna nooit nieuws, of het bereikt ons niet.

In het archief van de wereldomroep kwam ik een artikel tegen over het eilandje Tristan da Cunha, amper honderd vierkante kilometers groot en gelegen in de Atlantische oceaan. De 300 bewoners van het eilandje zijn eigenlijk allemaal familie van elkaar en hebben amper contact met de buitenwereld.

Het hele eiland lijkt een klein Utopia, elke familie bezit evenveel grond en verdient hetzelfde geld. Over het hele eiland loopt één vrijwillige politie agent voor de veiligheid. Toch zit er ook een keerzijde aan deze medaille, telkens als er een buitenlands schip op bezoek komt worden de inheemse bewoners vrijwel meteen bij bosjes ziek. Het eiland is zo klein en heeft een hele schone lucht dat de mensen hun natuurlijke weerstand behoorlijk is gedaald, men probeert dan ook de inheemse bevolking zoveel mogelijk met rust te laten.

Het laatste nieuwsbericht van dit eiland was dan ook dat de bevolking massaal ziek was en dat de enige dokter op het eiland een noodkreet had geslagen en om medicijnen vroeg, helaas moesten de patiënten meer dan een maand wachten op de levering.

't is weer voorbij

Maandenlange voorbereiding ging er aan vooraf, StamP. Direct nadat ik lucht kreeg van het idee voor een regionaal jongerentak kamp hadden we hier in Erica al besloten hieraan mee te willen werken en sowieso deel te nemen. Na de eerste vergadering bleek al snel dat we het goed konden vinden met de leden van de Stam+Tee van Scouting Hoogeveen en zij ongeveer dezelfde ideeën hadden over zo'n kamp als wij. Al vrij snel werd er een heuse staf gevormd en na flink wat vergaderwerk en een strakke planning en voorbereiding wat behoorlijk wat moeite gekost heeft, is het dan ook goed geslaagd, StamP werd een succes, op vrijdag arriveerden de ± 35 leden op het kampeerterrein bij de Iberenplas te Elp en werd er een heel weekend lang genoten van leuke spellen, muziek, activiteiten, leuke gesprekken, erg veel humor en een lekker biertje. Precies zoals het kamp bedoeld was verliep het ook. De leden waren tijdens de korte evaluatie op kamp ook zeer tevreden over het verloop. Uiteindelijk wist de Eekschellersstam van Scouting Beilen er met de hoofdprijs vandoor, de nu al legendarische StamP-fakkel. Zie hieronder de groepsfoto die nog snel gemaakt werd voor vertrek op zondagmiddag.